شهریارر

پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکند

پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکند                     بلبل شوقم هوای نغمه خوانی میکند

همتم تا میرود ساز غزل گیرد به دست                     طاقتم اظهار عجز و ناتوانی میکند

بلبلی در سینه مینالد هنوزم کین چمن                      باخزان هم آشتی و گلفشانی میکند

ما به داغ عشق بازیها نشستیم و هنوز                     چشم پروین همچنان چشمک پرانی میکند

نای ما خاموش ولی،زهره شیطان هنوز                      با همون شور و نوا دارد شبانی میکند

گر زمین دود هوا گردد همانا آسمان                      با همین نخوت که دارد آسمانی میکند

سالها شد رفته دم سازم ز دست ، اما هنوز                     در درونم زنده است و زندگانی میکند

بی ثمر هر ساله در فکر بهارانم ولی                      چون بهاران میرسد با من خزانی میکند

طفل بودم دزدکی پیر و الیلم ساختند                     اون که گردون میکند با ما نهانی میکند

میرسد قرنی به پایان و سپهر بایگان                      دفتر دوران ما هم بایگانی می کند

شهریارا گو دل از ما مهربانان مشکنید                      ورنه قاضی در قضا نامهربانی میکند

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *