در چنین فصل بهاری هر که عاقل ماند، ماند

هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند، ماند                 عقده‌ای کز پیچ و تاب زلف در دل ماند، ماند پاکشیدن مشکل است از خاک دامنگیر عشق                 هر که را چون سرو این‌جا پای در گل ماند، ماند ناقص است آن کس […]

ادامه مطلب...


پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکند

شهریارر

پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکند                     بلبل شوقم هوای نغمه خوانی میکند همتم تا میرود ساز غزل گیرد به دست                     طاقتم اظهار عجز و ناتوانی میکند بلبلی در سینه مینالد هنوزم کین چمن        […]

ادامه مطلب...


مانند غـریـقی کــه پر از وحـشت آب است

شعر جدید

مانند غـریـقی کــه پر از وحـشت آب است              می گردم و دستم پی یک تکه طناب است دلتنگی و تنـهایی و انـدوه و صـبوری              این عاقبت تیره ی یک عاشق ناب است آن مرد پر از شور و غزل ، بعد تو جان داد   […]

ادامه مطلب...


چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟

چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟                  بوی مشکیم، محال است که رسوا نشویم عشق ما را پی کاری به جهان آورده است                  ادب این است که مشغول تماشا نشویم پـــــــــرده راز بود حـــــــــرف دلیرانه زدن         […]

ادامه مطلب...


دامن لیلی، سر سودایی مجنون بود – صائب تبریزی

فیض کاشانی

مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگار                  گر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار جام لبریزی است در گردش میان میکشان                  مردمک در حلقه آن چشمهای پر خمار نور و ظلمت راکه از سحر آفرینان کرده است         […]

ادامه مطلب...


این گمان دارند کز رحمت چو بگشایند چشم می شود سوراخها در آسمان اعتبار

صایب تبریزی

برلب بام خطر باشد مکان اعتبار              خواب امنیت نباشد در جهان اعتبار چون گل رعنا بهارش باخزان آمیخته است          دل نبندی غنچه سان بر گلستان اعتبار نیک چون وابینی از یک سنگ وآهن جسته اند              تابش برق و چراغ دودمان اعتبار […]

ادامه مطلب...


نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبح

Saeb

نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبح         سینه ای چاک نکردیم به اندازه صبح عیش امروز علاج غم فردا نکند       مستی شب ندهد سود به خمیازه صبح هر سری را نکشد دار فنا در آغوش      سر خورشید سزد شمسه دروازه صبح نکند طول امل چاره کوتاهی عمر […]

ادامه مطلب...


دیگر نشنیدیم چنین فتنه که برخاست

دیگر نشنیدیم چنین فتنه که برخاست        از خانه برون آمد و بازار بیاراست در وهم نگنجد که چه دلبند و چه شیرین       در وصف نیاید که چه مطبوع و چه زیباست صبر و دل و دین می‌رود و طاقت و آرام      از زخم پدید است که بازوش […]

ادامه مطلب...